Marksist Tutum tüm yazılar

Son süreçte yaşanan isyan dalgasına Güney Amerika ülkelerinden Ekvador da eklendi. Lenin Moreno liderliğindeki burjuva hükümetin 1 Ekimde ilan ettiği ekonomik saldırı paketine işçilerin ve taşıma sektöründeki emekçilerin grevle yanıt vermesinin ardından eylemler tüm ülkeye yayıldı. Kitlesel protesto gösterileriyle birlikte yüz binlerce emekçinin sokağa dökülmesi hükümeti alarm durumuna itti.

DİSK, KESK, TMMOB ve TTB'nin yaptığı, “bu toprakların ihtiyacı adalet, demokrasi ve barıştır” başlıklı açıklamada, emekçilerin karşı karşıya kaldıkları tehlikeye dikkat çekilerek, "göz göre göre susma zamanı değildir” deniliyor.

10 Ekim katliamında yaşamını yitiren 103 emekçi başta Ankara olmak üzere pek çok kentte anıldı ve katliamın sorumluları lanetlendi. 10 Ekim 2015’te, DİSK, KESK, TMMOB ve TTB’nin “Emek, Barış ve Demokrasi” şiarıyla Ankara’da gerçekleştirdiği mitinge on binlerce işçi ve emekçi katılmıştı. O sabah Türkiye’nin dört bir yanından gelip Ankara Garı önünde toplanan emekçiler, IŞİD canilerinin bombalı saldırısına uğramıştı. Bu saldırı sonucunda 103 emekçi hayatını kaybetmiş, 500’den fazlası yaralanmıştı.

Aradan ne kadar zaman geçerse geçsin, işçi sınıfının 12 Eylül'le hesaplaşmasının önemine daima güçlü bir vurgu yaptık. Bunun önemi Türkiye'nin bir kez daha içinde bulunduğu olağanüstü baskı rejimine işçi sınıfı cephesinden anlamlı bir direniş gösterilememiş olmasıyla daha iyi anlaşılabilir.

Diyarbakır, Van ve Mardin’de HDP’li büyükşehir belediye başkanlarının görevden alınıp yerlerine kayyum atanmasına tepkiler büyüyor. Halk iradesine karşı yapılan bu darbe, çok sayıda siyasi örgüt ve platformdan, demokratik kitle örgütlerinden yapılan açıklamaların yanı sıra, tüm yasaklara rağmen başta Diyarbakır ve Mardin olmak üzere pek çok kentte gerçekleştirilen eylemler ve basın açıklamalarıyla da protesto ediliyor.

Diyarbakır, Mardin ve Van’daki tüm protesto eylemlerinin ve basın açıklamalarının bizzat kayyum valiler tarafından yasaklanması, batıda yapılan protesto eylemlerine saldırılması vb. rejimin başta HDP olmak üzere tüm muhalefetin gücünü test etmek üzere de başvurduğu bilinçli bir politikanın ürünüdür. Yapılan saldırı sadece HDP’yi değil, tüm muhalefeti, işçileri, emekçileri vuracak ağır bir saldırı dalgasının kritik bir halkası niteliğindedir.

Geride 30 bine yakın ölü, 100 binden fazla yaralı bırakan ve Düzce’den İstanbul’a çok geniş bir alanda büyük bir yıkım yaratan Gölcük depreminin üzerinden 20 yıl geçti. Daha büyük acılar yaşanmasının önüne geçmenin yegâne yolu ve en büyük önlemi, bu sömürü, vurgun ve soygun düzenini ortadan kaldırmaktır.

Uluslararası işçi sınıfının önderi, öğretmeni, Marx’ın yoldaşı ve Marksizmin kurucularından Friedrich Engels 5 Ağustos 1895’te hayatını kaybetmişti. Lenin’in de vurguladığı gibi Engels, yoldaşı Marx ile birlikte işçi sınıfına kendini bilmeyi, kendi sınıf bilincine ulaşmayı ve toplumsal kurtuluşu için nasıl ve hangi araçlarla kavga etmesi gerektiğini öğretti. Büyük ustamızı ölümünün 124. yıldönümünde saygıyla anarken, Utku Kızılok’un “Ölümünün 112. Yılında Engels” başlıklı yazısını okurlarımızın dikkatine tekrar sunuyoruz.

Suruç katliamının ardından, saldırıyı gerçekleştiren kişilerin iki yıldır polisin fiziki ve teknik takibi altında olduğu ve neredeyse her adımlarının bilindiği ortaya çıkmıştı. Suruç katliamının hesabı elbet bir gün sorulacak. Ezilenlerin mücadelesini bastırmak için kitlesel katliamlara girişenler yaptıklarının hesabını verecek!

Hem Erdoğan’ın yenilerek İstanbul’un muhalefete geçmesi hem de aradaki farkın bu denli açık olması muhalefet saflarında coşku, umut ve moralleri arttırmıştır. Bu denli nicel bir farkın siyaset sahnesinde önemli değişimlerin, güç dengelerinde kaymaların önünü açmasını beklemek gerekir.

YSK’nın İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı seçiminin iptaline ilişkin gerekçeli kararını açıklamasının ardından Demokrasi İçin Birlik (DİB) bu karara ve tekrarlanacak seçime yönelik bir basın toplantısı düzenledi. 23 Mayısta İstanbul’da Mimarlar Odasında yapılan toplantıya bileşen temsilcileri ve sanatçılar katıldı.

YSK eliyle milyonların oyu ve İstanbul belediye yönetimi gasp edilmiştir. Bu gaspı meşrulaştırmaya çalışan yandaş medyanın attığı demokrasi nutukları, bu çürümüş burjuva düzende en pespaye, en alçakça yalanların nasıl da en yüce hakikat olarak sunulduğunun ifadesidir. Siyasi iktidar kitlelerde farklı bir algı yaratmaya çalışmak amacıyla her yola başvurmaktan çekinmeyecek ve bu doğrultuda medyayı tepe tepe kullanacaktır.

Siyasi iktidar, savaşa karşı barış talebini yükselten aydınları cezalandırmaya devam ediyor. “Barış olsun, çocuklar ölmesin” dediği için birkaç aylık bebeğiyle yeniden cezaevine gönderilen Ayşe öğretmenin ardından TTB yöneticisi hekimlere ve barış akademisyenlerine de yeni cezalar yağdırıldı.

Rejim baskılarını ve emekçilere yönelik saldırılarını tırmandırırken, işçi sınıfının uluslararası mücadele tarihinin önemli bir parçası olan 1 Mayıs geleneğini yaşatmanın ve işçi sınıfı içinde umudu yeşertmenin önemi büyüktür. Bunun da örgütlülüğü her alanda güçlendirmekle mümkün olacağı açıktır.

İnsan hakları, hukuk ve demokratik kitle örgütlerinden, sosyalist parti ve gruplardan, çok sayıda yöre derneğinden vb. oluşan 150 kurum, açlık grevindeki siyasi mahpusların durumuna dikkat çekmek için ortak bir deklarasyonda bulundular.

Kuşku yok ki, iktidarın özellikle Türkiye nüfusunun üçte birini barındıran, ekonomisinin de üçte ikisini üreten beş büyük şehirde kitle desteğinin azalması, bunların biri hariç diğerlerinde muhalefetin kazanması muhalif kitleler açısından bir moral kaynağı olmuştur. Bu önemsiz bir şey değildir. Ne var ki umudu büyütmenin yolu sahte hayalleri körüklemekten, kitlelerin gözünü boyamaktan geçmiyor. Ne denli acı görünürse görünsün, devrimci olan tek şey gerçeklerdir.

2019 yılı Newroz’u olağanüstü baskılara ve boğucu atmosfere rağmen yaygın biçimde kutlandı. Kürt halkının tepkisinden ve 31 Martta yapılacak yerel seçimde kendi aleyhine daha da olumsuz bir tablo çıkmasından çekinen rejim Newroz kutlamalarını yasaklama yoluna gidemedi. Ancak çeşitli illerdeki kutlamalar sırasında çok sayıda kişiyi çeşitli bahanelerle gözaltına almayı ihmal etmedi.

Demokratik Toplum Kongresi (DTK) eş başkanı ve Halkların Demokratik Partisi (HDP) Hakkari milletvekili Leyla Güven açlık grevinin 113. gününe girerken, hapishanelerde tutuklu ya da hükümlü 300’den fazla siyasi mahkumun açlık grevi de devam ediyor.

Hrant Dink, 19 Ocak 2007’de, genel yayın yönetmenliğini yaptığı Agos gazetesi önünde hunharca katledilmişti. Ancak aradan geçen 12 yıla rağmen gerçek katiller hâlâ yargılanmadı, gereken ceza verilmedi. “Bu davanın Ankara’nın karanlık dehlizlerinde kaybolmasına izin vermeyeceğiz” diyen AKP iktidarı, Hrant’ın avukatları ve dostlarının yoğun çabalarıyla pek çok ayrıntısı ortaya çıkarılan bu organize cinayet davasını sündürüp unutturarak kapatmaya çalışıyor.

Hükümet, sermaye sınıfı ve Türk-İş üst bürokrasisinin elbirliğiyle sahneye koyduğu asgari ücret tespit piyesi bu yıl da “seyirci”den yoğun bir ilgi görerek perde açtı ve iki haftanın ardından alkışlarla sonlandı. Bu temsillerde biliyoruz ki, alışılageldik tiyatro oyunlarının aksine, alkışlar genelde sahneden yükseliyor.