Marksist Tutum tüm yazılar

İktidarın yaptığı açıklama, “biz bildiğimizi okumaya ve yüz binlerce insanın hayatını umursamamaya devam edeceğiz” açıklamasıdır. İktidarın “imaj” oluşturmaya, “prestij” tazelemeye çalıştığı mega projeler, dün İstanbul’da havalimanı şantiyesinde can almıştır, bugün de Ankara’da bir tren yolunda!

Kadına Yönelik Şiddete Karşı Uluslararası Mücadele Günü olarak anılan 25 Kasımda, dünyanın pek çok ülkesinde kadınlar sokağa çıktılar, çeşitli eylem ve etkinliklerle kadına yönelik şiddet ve ayrımcılığı protesto ederek taleplerini dile getirdiler. Tekirdağ’dan Diyarbakır’a Türkiye’nin onlarca kentinde de benzer içerikte eylemler gerçekleştirildi.

Akaryakıt zamları, tıpkı Bulgaristan’da olduğu gibi Fransa’da da, hükümetin giderek şiddetlenen saldırıları karşısında hoşnutsuzluğu yükselen emekçi yığınlar için bir kıvılcım işlevi gördü. Toplumun büyük çoğunluğunun haklı görüp destek verdiği eylemlere, işçiler, emekliler, küçük çiftçiler, küçük esnaf, kamyoncular gibi geniş bir yelpazeden emekçi kesimler katıldı.

Katliamın üzerinden üç yıl geçmesine rağmen, mağdur ailelerinin, avukatların ve emek örgütlerinin, gerçeklerin tam olarak ortaya çıkarılıp bütün sorumluların yargılanıp cezalandırılması çabası devam ediyor. 10 Ekim karanfillerinin anıldığı çeşitli etkinliklerde bu yıl da bu çaba ve kararlılık vurgulanarak dile getirildi.

Egemenlerin her vesileyle yeni bir övünç payı çıkardıkları üçüncü havalimanı, 14 Eylülde bu kez 25 bin işçinin sabah işbaşı yapmamasıyla gündeme oturdu. İnsanlık dışı çalışma koşullarına ve kesintisiz devam eden iş cinayetlerine isyan eden işçiler, daha önce pek çok kez uyardıkları yönetimin umursamaz tavırları üzerine iş bırakarak seslerini duyurmaya çalıştılar.

12 Eylül askeri faşist darbesi 78’liler Girişimi ve çeşitli demokratik kitle örgütlerinin çağrısıyla gerçekleştirilen bir eylemle protesto edildi. Faşist darbenin 38. yıldönümünde, 1 Mayıs 1977’de onlarca insanın katledildiği Kazancı Yokuşu’nda gerçekleştirilen eylemde “Darbeciliğe Karşı Demokrasi İçin Mücadele!” şiarı öne çıktı.

Onların haykırışları işkencelerle, katliamlarla, baskılarla, yasaklarla yok edileceği sanılan işçi sınıfının yeniden ve yeniden doğurduğu nice yiğit oğulların ve kızların mücadelesinde yankılanacak! Kayıplarımızın hesabı kazanacağımız dünyanın mücadele yolunda sorulacak!

10 Ekim katliamıyla ilgili olarak açılan davada 571 sayfalık bir iddianame hazırlanmıştı ve 36 sanık hakkında 100’er kez ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası isteniyordu. Katliamın gerçek sorumluları, işbirlikçileri, destekçileri ve azmettiricileri açığa çıkarılmadı, yargılanmadı.

Yaşadığımız topraklarda basına yönelik sansür, ilk kez bundan tam 110 sene önce, 24 Temmuz 1908’de “kaldırıldı”. Ardından gelen yıllarda ise 24 Temmuzlar “Gazeteciler ve Basın Bayramı” olarak kutlanmaya başladı. Her sene olduğu gibi bu sene de çeşitli kademelerden devlet yöneticileri, burjuva politikacılar bugüne ilişkin “bayram mesajları” paylaştılar.

Yapılan konuşmalarda cezaevlerindeki mevcut durumun neredeyse 12 Eylül süreci ve 90’lı yıllar ile benzer olduğu vurgulandı. Siyasi mahpuslara yönelik tecridin gündelik hayatın bir parçası olduğu, hasta mahpusların durumuna bakıldığında ise sağlığın bir hak olmaktan çıkarılarak bir cezalandırma aracı haline dönüştürüldüğü dile getirildi.

Tüm seçim öncesi süreç, geniş kitlelerde tek adam rejimine karşı önemli bir mücadele potansiyeli olduğunu ortaya koymaktadır. Sınıf devrimcileri, ilan edilen sandık sonuçlarının muhalefet cephesinde yaratabileceği moral bozukluğuna en ufak bir prim vermeden, işçilere, emekçilere ve mücadele saflarına çekilebilecek gençlere gerçekleri göstermeye ve onları totaliter rejime ve kapitalizme karşı örgütlü mücadeleye çekme doğrultusundaki çabalarına kararlılıkla devam edeceklerdir.

Halkların Demokratik Partisi, 24 Haziran seçimlerine sayılı günler kala İstanbul’da coşkulu bir miting gerçekleştirdi. 17 Haziran Pazar günü Bakırköy Halk Pazarında yapılan “Büyük İstanbul Mitingi”ne on binlerce kişi katıldı, miting alanı dolup taştı.

HDP’nin ve cumhurbaşkanı adayı Selahattin Demirtaş’ın seçim bildirgeleri 14 Mayısta, Ankara’da, geniş katılımlı bir organizasyonla açıklandı. Parti eş genel başkanları Pervin Buldan ve Sezai Temelli’nin konuşmalarının ardından, Demirtaş’ın seçim bildirgesi sinevizyon görüntüleri eşliğinde okundu.

30 Martta başlattıkları ve 15 Mayısa kadar süreceğini açıkladıkları “Büyük Geri Dönüş Yürüyüşü”yle İsrail devletini protesto eden Filistinliler, 14 Mayısta kanlı bir katliama daha uğradılar. Bir buçuk aydır devam eden gösteriler esnasında İsrail polisinin açtığı ateş sonucunda 50’ye yakın Filistinli katledilmiş ve binlercesi yaralanmışken, 70. kuruluş yıldönümü olan 14 Mayısta katil İsrail devleti çok daha büyük bir saldırı gerçekleştirdi.

Manifestodaki vaatlere bakıldığında, ülkeyi 16 yıldır tek başına yönettiğini bir tarafa bıraktık, son iki yıldır elinin altındaki OHAL sopasıyla ve yasama, yürütme ve yargı üzerindeki mutlak hâkimiyetiyle başkanlık sistemini fiilen hayata geçiren iktidarın elini tutan ne vardı diye sormamak mümkün değildir. Bugün seçim gerekçesi yapılan sorunların müsebbibi, izlediği iç ve dış siyasetle ve ekonomi politikalarıyla bizzat AKP iktidarı değil midir?

1 Mayıs, farklı farklı odak noktaları olan toplumsal muhalefet dinamiklerinin ve kanallarının güç birliği yapabilmesi, ortak bir zemin bulabilmesi için en büyük ve etkili adresin işçi sınıfının bağrı olduğunu bir kez daha göstermiştir. İşçi sınıfı hareketinin yaratmış olduğu ve en başından beri anti-kapitalist bir öz taşıyan 1 Mayıs platformu her şeye rağmen, kadın sorunundan ulusal soruna, çevre ve kent sorunlarına, gençlik ve eğitim sorunlarına, barış özlemlerine, kültür-sanat alanındaki baskılara dek büyük çeşitlilik gösteren toplumsal sorunlar için bir ifade alanı özelliğini taşımaktadır.

Okurlarımızın işyerlerinden,mahallelerinden, okullarından gönderdikleri 1 Mayıs mektupları, hem dünya işçi sınıfının birlik mücadele ve dayanışma günü olan 1 Mayıs'ı kutluyor hem de tüm emekçileri, kapitalist sömürüye, emperyalist savaşa ve siyasal baskılara karşı mücadeleye davet ediyor.

Saray ittifakı, danışıklı dövüşle açıkladığı 24 Haziran takvimiyle, erkene alınacağı pek çok göstergeden belli olan seçimleri, bir baskın seçime dönüştürmüştür. Bu noktada, uluslararası alandaki sıkışıklık, savaş politikalarından istenen derecede bir sonucun alınamaması ve çok daha önemlisi ekonomik alandan gelen şiddetli basıncın büyük bir rolü olduğu açıktır. Rejim, eli daha fazla zora girmeden ve tabanı daha fazla zayıflamadan bu seçimleri aradan çıkarmak ve bunu aynı zamanda bir meşruiyet göstergesi olarak kullanmak istemektedir.

Ermenistan’da Serj Sarkisyan’ın, başkanlık süresi dolduktan sonra bu kez de geniş yetkilerle donatılmış başbakanlık koltuğuna oturmasına karşı protestolar amacına ulaştı ve Sarkisyan’ın “tek adam”lık hevesi kursağında kaldı.