Marksist Tutum tüm yazılar

Ağır bir iktisadi yıkımın yaşandığı, baskıların tırmandığı ve savaş alevlerinin harlandığı bir süreçten geçiyoruz. Böylesi bir süreçte, 1 Mayıs gibi son derece önemli bir tarihsel mücadele gününün çok daha geniş kitleler için ilgi odağı olması gerekirdi. Fakat sendikal hareketin zayıflığı, onun tepesine oturmuş sendikal bürokrasinin boğucu tutumu ve büyük çoğunluğu itibariyle sosyalist çevrelerin işçi sınıfı içerisindeki çalışmayı başa almamaları gibi belirleyici faktörler, ne yazık ki önümüzde aşılması gereken engeller olarak dikilmeye devam etmektedir.

Gezi direnişiyle ilgili olarak düzmece suçlamalarla yıllardır sürdürülen ve yılan hikâyesine döndürülen dava süreci sanıklara yağdırılan ağır cezalarla sonuçlandırıldı. Hiçbir delili olmayan suçlamalarla kurulmuş düzmece iddianameyle, mahkeme kılığındaki kapıkulu organı, verdiği hükümlerle rejimin tepesinden gelen emirleri yerine getirdi.

1 Mayıs’ta yakılan ateş, Komünist Manifesto’da yakılan ve kapitalizmden kurtuluşun yolunu gösteren ateşin devamıdır. Ve bu ateş hiçbir zaman söndürülemedi, söndürülemeyecek. Bu yıl da 1 Mayıs’ta dünyanın her yerinde yüz milyonlarca emekçi kapitalist sömürüye, hak gasplarına ve emperyalist savaşa karşı 1 Mayıs’ın sönmeyen ateşini meşale yaparak ve enternasyonalizm bayrağını dalgalandırarak meydanlara çıkacak.

Uzunca bir süredir “işlevini yitirdiği” söylenen NATO, 73 yaşına girdiği bugünlerde Ukrayna savaşıyla kan tazelemiş görünüyor. Öte yandan bu savaştaki rolü, onun işçi sınıfına yönelik yıkıcı tehdidinin ortadan kalkmak bir yana daha da artacağına işaret ediyor ve haklı olarak tepkilerin yükselmesine yol açıyor. Türkiye’de de bu emperyalist savaş aygıtına yönelik tepkiler güçleniyor.

Her yıl 21 Martta Ortadoğu ve Kafkasya halklarının baharı “yeni bir günün” müjdeleyicisi olarak selamladıkları Newroz, Kürt halkı için bundan çok daha fazlasını ifade eden bir gün olmaya devam ediyor. Yüz yıllardır esaret altında tutulan bu acılı halk, o gün göğe yükselttiği ateşlerle, hasretini çektiği özgürlük ve eşitlik için kararlılıkla mücadeleye devam edeceği mesajını veriyor dosta düşmana.

18 Mart 1871’de ayağa kalkan Parisli işçiler bir kent ölçeğinde de olsa siyasal iktidarı ele geçirdiler. On gün sonra Komünü ilan eden Paris işçi sınıfı şöyle haykırıyordu: Yaşasın toplumsal devrim! Bu devrimci işçi iktidarı ne yazık ki sadece 72 gün yaşayabildi. Ama o, proletaryanın hem iç hem de dış düşmana karşı verdiği destansı bir direnişin adı olurken, ilk işçi iktidarı deneyimi olarak işçi sınıfının devrimci mücadele tarihine silinmeyecek bir iz olarak kazındı. İlk kez Komün’ün 150. Yıldönümünde koyduğumuz sunumu izlemek için tıklayınız.

Rusya’nın Ukrayna’ya karşı giriştiği bu savaşın emperyalist bir savaş olduğunun ve Üçüncü Dünya Savaşının yeni bir halkasını oluşturduğunun altını çizelim. Emperyalist rekabetin Ukrayna fay hattında uzun süredir biriktirdiği gerilim, sonunda şiddetli bir şekilde patlamıştır. ABD emperyalizminin ve NATO’nun Ukrayna’yı Rusya’nın nüfuz alanını daraltmak ve emperyalist rekabette zayıf düşürmek üzere silahlandırması ve kullanması, bu temelde kışkırtıcı bir rol oynaması Rusya’nın emperyalist bir savaş başlattığı gerçeğini değiştirmez!

Esmaeil Fattahi, Leili Faraji, Zeinab Sahafi ve Mohammad Pourakbari Kermani. Türkiye’de sınır dışı edilmek istenen dört İranlı mülteci… Mültecileri korumaya yönelik çeşitli maddeleri de içeren İstanbul Sözleşmesinden Türkiye’nin çekilme kararına karşı düzenlenen bir basın açıklamasına katıldıkları için suçlu ilan edildiler. İranlı mülteciler, katıldıkları basın açıklamasında “İran İslam Rejimine Hayır” dövizleri taşıyan ve Türkiye’nin aynı sonu yaşamaması için İstanbul Sözleşmesinin savunulması gerektiğini dile getirmişlerdi.

Kazakistan oligarşisi muhtelif dünya egemenleriyle birlik halinde bugünkü isyanı bastırabilir, savuşturabilir. Ama dünya öyle bir yola girmiştir ki, bu tür işçi-emekçi isyanlarının ardı arkası kesilmemekte, son 20 yıldır yaşananların çok daha büyükleri önümüzde uzanmaktadır. Sınıf savaşlarının yükseldiği, her düzeyde çalkantının arttığı bu yeni dönemde görev işçi sınıfının hayati eksikliği olan örgütlenme ve liderlik sorununa odaklanmaktır.

Roboski katliamının 10. yıldönümü olan 28 Aralıkta, İstanbul Bahçelievler’deki HDP ilçe binası silahlı bir faşistin saldırısına uğradı. Binadaki üç partilinin direnmesi üzerine can kaybının yaşanmadığı bu saldırı, Haziran ayında HDP İzmir il binasında Deniz Poyraz’ın vahşice katledildiği faşist saldırının bir benzeridir. 10 yıldır Roboski katliamının faillerinin yargılanması konusunda tek bir adımın atılmadığı Türkiye’de, Deniz Poyraz’ın katilinin yargılanma süreci de karanlık dehlizlerde boğulmak istenmektedir.

Tıpkı tarihteki diğer örnekler gibi bu olağanüstü rejimin akıbeti de olağanüstü süreçler tarafından belirlenecektir ve bu dönem açılmıştır. Mesele, işçi sınıfının bu sürece kendi sınıf çıkarları temelinde örgütlenmiş bağımsız bir aktör olarak katılmasının sağlanıp sağlanamayacağıdır. Bu noktada, görece mücadeleci sendikaların harekete geçmeye başlamaları, daha kitlesel mitingler örgütlemeleri, sosyalist örgütlerin bu mitinglerde daha yüksek katılımlarla yer almaları, faşizme karşı mücadelenin temel ayaklarının güçlenme potansiyeline işaret etmektedir.

Türkiyeli emekçilerin yıkıcı bir yoksullaşma yaşadığı, her alanda sıkışan ve çıkmazı büyüyen rejimin ise emekçilerin tepkisini bastırıp onları sindirmeye çalıştığı bir dönemde, DİSK’in çağrısıyla 12 Aralıkta Kartal’da gerçekleştirilen mitinge binlerce işçi katıldı. Kortejler halinde Kartal Meydanına yürüyen işçiler, rejimin ve sermayenin saldırılarına karşı güçlü bir şekilde seslerini yükselttiler. Pandemi bahanesiyle getirilen miting yasaklarının ve iki yıl üst üste 1 Mayıs mitinginin dahi yapılamamasının ardından işsizliğe, yoksulluğa ve rejimin baskılarına karşı örgütlenen bu mitinge DİSK’e bağlı çok sayıda sendikanın yanı sıra sosyalist örgütler de coşkulu bir katılım sağladı.

30 Kasım-3 Aralık 1999’da, küresel kapitalizmin temsilcileri Dünya Ticaret Örgütünün (DTÖ) “Millenium Round/Bin Yıllık Dönem” zirvesi için Seattle’da bir araya gelmişti. İşçi sınıfına, insan haklarına, çevreye ve doğaya yönelik büyük saldırılar içeren küresel bir ticaret anlaşmasını imzalamaya hazırlanıyorlardı. Ama on binlerce işçi ve emekçi onlardan önce varmıştı Seattle’a. On binlerce insan, küresel kapitalizmin temsilcilerine o zirveyi yaptırmadı. DTÖ’nün bakanlar toplantısı iptal edildi, bir milenyum dönemi Seattle’daki isyanla kapanmış oldu. Ama Seattle’da başlayan isyan bir hareket olarak varlığını sürdürdü ve “küreselleşme karşıtları” olarak anıldı. Bu isyan, yeni bir milenyumun açıldığı 2000 dönemecinde dünya ölçeğinde yükselişe geçen sınıf mücadelesi dalgasının ilk kıvılcımı oldu.

Dünya genelinde yaklaşık 300 milyon insan savaşlar, işsizlik, açlık, iklim krizi gibi felâketler sebebiyle göç ediyor. Tüm dünya Ortadoğu’dan, Afrika’dan, Latin Amerika’dan göç yollarına düşenlerin dramına şahitlik ediyor. Dünyayı saran göçmen krizinin son adresi ise Belarus-Polonya sınırı oldu. Daha çok Ortadoğu’dan ve Afrika’dan gelen emekçilerden oluşan göçmenler, Belarus’tan Polonya’ya, oradan da Almanya gibi Avrupa ülkelerine geçmek istiyorlar.

Faşist rejim iktidarını koruma kaygısıyla tam bir gözü dönmüşlük içinde emekçi kitlelere saldırıyor. Döviz son hızla yükselişini sürdürürken emekçi kitleler sefaletin daha derin çukurlarına doğru yuvarlanıyor. 23 Kasım Salı günü dünya ekonomi tarihinde çeşitli ülkelerde zaman zaman olan “kara gün”lerden biri olarak kayda geçti. Lira dolar karşısında sadece bir günde yüzde 17 değer kaybetti. Bu durum emekçilerin sofralarından her gün büyük dilimler çalınması anlamına geliyor. Ülke adeta bir yangın yeri haline gelmiş durumda.

Olağanüstü bir dönemden geçiyoruz. Kâr ve sermaye birikimini arttırmak amacıyla yapılan kapitalist üretim, doğada ve toplumda büyük tahribatlara yol açarak çelişkileri alabildiğine derinleştirmiş, bir kırılma ve patlama noktasına taşımıştır. Tarihsel bir tıkanma yaşayan kapitalizm bugün tüm insanlığı bir varoluş sorunuyla karşı karşıya getirmiş bulunuyor. Ekonomik kriz, salgın, ekolojik kriz, savaş ve göç sorunu, akıl almaz boyutlara varan toplumsal eşitsizlik… Kapitalizmin yarattığı karanlık bir taraftan insanlığa cehennemi yaşatırken diğer taraftan yeni isyan dalgalarını tetikleyerek yeni Ekimlerin temelini hazırlıyor. Lenin, emperyalizm çağının, birikimli toplumsal çelişkilerin bir kıvılcımla patlayarak proleter devrime yol açmasının koşullarını olgunlaştırdığına dikkat çekmişti. Lenin’in işaret ettiği gerçeklik, küresel kapitalizm koşullarında daha fazla ete kemiğe bürünmüştür. Son yirmi yıllık süreçte ardı ardına gelen ayaklanmalar ve devrimci durumlar da bunun kanıtıdır.

Erdoğan’ın Suriye’de yeni bir savaş hamlesini ne ölçüde yapabileceği ve yaparsa bunun ne ölçüde başarılı olacağı ucu açık bir sorudur. İçte ve dışta siyasi konjonktür değişmiştir. Sıkça vurguladığımız gibi rejim bir iniş sürecindedir. Manevra alanları ve başarı olanakları ciddi ölçüde daralmıştır.

6 yılın ardından hâlâ acılıyız ve öfkeliyiz. Ancak sadece 10 Ekim’in değil tüm katliamların hesabını soracak günleri sabırla dokuyoruz. Elbet bir gün egemenlerin, kapitalist sömürücülerin, savaş tacirlerinin ve cihatçı çetelerin önünü açanların iktidarı son bulacak, tüm gerçekler ortaya çıkacak ve bu katliamın, yaşanan bu haksız savaşın sorumluları hesap vereceklerdir.