Yılmaz Seyhan tüm yazılar

Rakamlar ve gerçekler ortada. Fakat işçi sınıfının örgütsüzlüğü nedeniyle egemenlerin demagojik söylemleri şimdilik prim toplayabiliyor. Ama gerçekler direngendir! Günü geldiğinde belirgin bir şekilde su yüzüne çıkar. Gerçekliğin bu direngenliği, sınıf devrimcilerinin azmi ve direngenliğiyle birleştiğinde dünyadaki esirlik son bulacak! Ama önce bilincindeki esaret zincirlerinden kurtulacak olan işçi sınıfı, egemenlerin demagojilerine asla prim vermeyecek!

Sanat, insan yaratıcılığının bir yansıması olarak ortaya çıkar. Sanatçının eseri kafasında tasarladığı andan çeşitli araç-gereçle ortaya koyduğu ve son şeklini verdiği ana kadar süregelen bir yaratım sürecidir. Bu sürecin sonucunda ortaya çıkan ürün, insan ruhunu besler, güzellikle donatır ve onu inceltir. Egemen anlayış sanatı gerçeklikten kopararak, onu salt insanı eğlendiren, hüzünlendiren, oyalayan bir etkinlik haline getirmeye çalışır. Fakat gerçekçi sanatın işlevi öyle değildir. Gerçekçi sanat öğreticidir, sorgular ve sorgulatır, değiştirir ve dönüştürür, insanı harekete çağırır. Yaşanan gerçekliğe karşı çıkışı içinde taşır gerçekçi sanat, katıksız devrimcidir. Bu yönüyle bir mücadele aracı işlevi taşır, gerçekçi sanatın her dalı.

Tüm dünyada suç oranlarının giderek artması, suç işleme yaşının düşmesi nasıl izah edilebilir? Cezaevlerinin tıka basa dolması bizlere neyi gösterir? Bu anlamda çığrından çıkmış, çıkarılmış bir dünyadan bahsediyoruz. Bir suç bataklığı olan kapitalizm, gün geçtikçe tüm toplumu pisliğin derinliklerine doğru çekiyor. Akıl almaz boyutlara ulaşan kapitalist çürüme, etrafına hastalık, kokuşmuşluk ve suç yayarak toplumu da, tek tek toplumu oluşturan insanları da çürütüyor. Cezaevleri de adeta bu çürümenin röntgen filmini oluşturuyor.

Bu felâketler önlenemez mi? Doğa olaylarını durdurmak veya tümüyle kontrol altına almak henüz mümkün değil fakat bu olayların felâketlere dönüşmesini engellemek elbette mümkün! Bilimsel araştırmalara muazzam sermaye akıtan burjuvazi, bu yolla kendi mülkiyetinde olan üretim araçlarını geliştirmeyi, dolayısıyla daha fazla kâr elde etmeyi hedefler. Bilimin gelişimi aynı zamanda bu doğa olaylarının yaşanacağı zamanın ve yerin büyük ölçüde saptanmasına da olanak sağlıyor. Fakat üretim araçlarını olduğu gibi bilimi de elinde tutan kapitalistler, onu insanlık için değil kendi sınıf çıkarları için kullanıyorlar. Çoğu zaman beklenen doğa olayları yoksul halktan gizlenir. Bu tahminler emekçilerle paylaşılsa dahi, yoksul emekçiler kendi güvenliklerini alacak ekonomik güce sahip değildir, çünkü bu güç burjuvazinin elinde toplanmıştır. Burjuvazi ise Martinik ya da Haiti’deki Matthew kasırgasında ve yüzlerce benzeri örnekte olduğu gibi öncesinden tahmin edilen doğa olaylarına karşı önlem alarak binlerce yoksulu yaşatmayı düşünmez. Kâr yoksa burjuvazi de o işte yoktur. Onların tek “kutsalı” kârdır ve “insan hayatının kutsal oluşu” onların dilindeki bir lakırdıdan öteye geçmez.

Bu tür toplantıların ortak bir ritüeli de var, fotoğraf çektirmek! Temsilciler, toplantıların sonunda büyük bir aile fotoğrafı çektirirler! Dünya ikiyüzlüler fotoğrafı! Bu fotoğraflara bir bakalım. Burjuva liderler omuz omuza vermiş, sırıtarak poz veriyorlar. Ağızlarından az önce döküldü o riyakâr sözler. Yüzlerinden temsil ettikleri sistemin pisliği akıyor. Kafalarında insanlığa nice yeni acılar yaşatacak planlar var. Şairin “tanı bunları, tanı da büyü” dediği sürüngenler işte bunlardır. İşçi sınıfı, bu sınıf düşmanlarının gerçek yüzünü tanıdıkça ve kendi bayrağı altında mücadeleyi büyüttükçe, Lenin’in emperyalizmin denklemini kurarken kullandığı DEVRİM, gür sesiyle “Ben geldim” diyerek kapıları çalacak! İşte o zaman bu ikiyüzlüler sistemi kapitalizm, atomlarına varıncaya dek paramparça edilecek!

Siyasi iktidar, açıkça söylemese de, özel olarak ABD’yi 15 Temmuz’dan sorumlu gösterirken, karşı taraftan bu iddiayı yalanlayan açıklamalar geldi. Kuşkusuz bunda darbenin bir girişim olmaktan öteye geçememesinin önemli bir etkisi var. Zira bu yöndeki ipuçlarını ve spekülasyonları bir kenara bırakarak dahi konuşsak, biliyoruz ki emperyalizmin en güçlü temsilcisi ABD’nin bu konudaki sicili bir hayli kabarık.

ABD emperyalizmi, 2003 yılında Irak’a “demokrasi ve özgürlük” götürürken, dönemin ABD başkanı Bush, sonsuza kadar sürecek bir savaş başlattıklarını açıklamıştı. Kuşkusuz bu ifade laf olsun diye kullanılmamıştı. Geçtiğimiz günlerde ise benzer bir itiraf döküldü, bir başka burjuva liderden. Almanya Başbakanı Angela Merkel “kimse Avrupa’ya yarım yüzyıl daha barışın hâkim olacağına inanmamalı” dedi. Sonsuzlukla kıyaslandığında, yarım yüzyıl daha “usturuplu” bir zaman tahmini gibi görünse de emperyalist savaş cehenneminin içinde bulunan dünyanın ve üzerindeki tüm canlılığın 50 yıllık bir geleceği olup olmayacağı tartışma konusu. Diğer bir ifadeyle tarihi milyar yıllarla ölçülen yerküre, tarihi yüz bin yıllarla ölçülen insanlık ve tüm canlılık 50 yıl içerisinde, burjuvazinin atacağı “son!” kazığı yiyebilir.

Olağanüstü bir dönemden geçiyoruz. Dönemin olağanüstü karakterini, kapitalizmin ürettiği ekonomik, siyasal, toplumsal krizler ve kuşkusuz buna paralel olarak yürüyen 3. Emperyalist Paylaşım Savaşı oluşturuyor. Kapitalizmin adeta kronikleşmiş bu hastalık durumu, her anlamda bir yok oluşun kapısını da aralamış durumda.

İnsana değer vermeyen bir sistem doğaya asla değer vermez. İşçi sağlığı ve iş güvenliği önlemlerine doğası gereği maliyet gözüyle bakan sermaye sınıfı, doğaya da rant kapısı gözüyle bakıyor. İşte bu nedenle sermaye için Cerattepe’de kesilecek 50 bin ağaç sadece bir ayrıntıdır. Ne olacak canım alt tarafı 3-5 ağaçtır! Artvin halkının yaşam alanlarını katletmek ise kesinlikle münferit bir olaydır! Sonuçta açılacak madende hepsine ekmek verilecektir! Bu söylemlerle gemilerini yürütmeye kalkan talancılara, Artvin halkı ve çevre katliamına karşı çıkan emekçilerden anlamlı bir cevap geldi: “Cerattepe Geçilmez, Artvin Halkı Yenilmez!”

Her türlü baskı ve saldırının arttığı, otoriterleşmenin boyut atladığı günümüzde devrimci öğrencilere büyük sorumluluklar düşmektedir. Öncelikle provokasyonlara gelmemek ve mümkün olan en geniş birliktelikle saldırılara karşı koymak elzemdir. Burjuva kutuplaştırıcı politikalar ve algı operasyonları sınıf devrimciliği eksenli ideolojik, siyasal ve örgütsel bir çalışmayla bertaraf edilebilir. Devrimci Marksizm silahını kuşanan öğrenci gençlik, devrimci proletarya ile birlikte AKP’ye ve sermaye düzenine hak ettiği okkalı cevabı verecektir!