Ekim Devrimi ve Bugüne Tuttuğu Işık

Dünya olarak hareketli bir dönemin içindeyiz. İşçi sınıfı olarak içinden geçtiğimiz bu dönemde kapitalist yıkımın etkilerini adeta iliklerimize kadar hissediyoruz. Avrupa’da gençliğin ve işçi sınıfının mücadelesi yükseliyor. Fransa’da öğrenciler, eğitime daha fazla bütçe ayrılması, öğretmen yetersizliğinin çözülmesi ve askeri harcamaların yerine eğitime bütçe ayrılması için 28-29 Eylülde birçok kentte protesto düzenlediler. Bu protestolara öğrencilerin aileleri, birçok sendika ve kamu işçileri de destek vermişti. İspanya’da ise 87 yaşındaki bir kadının kirasını ödeyemediği için evinden zorla çıkarılması üzerine, giderek büyüyen konut sorununa karşı 50’den fazla kentte, yüz binlerce insanın katıldığı protestolar düzenlendi. Keza Arjantin’den Portekiz’e, Kolombiya’dan Yunanistan’a kadar birçok ülkede işçiler ve öğrenciler hayat pahalılığına, eğitimde yaşanan problemlere, savaşa ve geleceksizliğe karşı isyanda. Avrupa ve dünyanın dört bir yanında büyüyen işçi hareketi, kapitalizmin kitlelere artık hiçbir şey sunmadığının göstergesidir. Bu sistem yıkılmadığı sürece insanlığın ve dünyanın geleceği giderek daha fazla tehdit altına alına giriyor.

Burada sorulması gereken en önemli sorulardan biri kapitalizmin nasıl yıkılacağı, hangi yöntemin izleneceği sorusudur. Çünkü tek başına öfkelenmiş kitlelerin dünya meydanlarını doldurması ne yazık ki bunun için yeterli değildir. Yaşadığımız sorunların temel sebebinin kapitalizm olduğunun farkına varılamayınca ne yazık ki bu hareketler ya burjuva siyasetçiler tarafından farklı yerlere çekiliyor ya da sönümleniyorlar. Peki, tüm dünyada ayağa kalkmış olan işçilerin mücadelesi nasıl ilerlemelidir?

Aradığımız soruların cevaplarının büyük bir kısmı 109 yıl önce Ekim Devrimi’nin gerçekleştiği koşulların içerisinde yatmaktadır. 1917 yılında Rusya’da gerçekleşen devrim halkların bir anlık öfkesiyle meydana gelmedi. Yıllardan beri süregelen açlık ve sefalet insanları kemiriyordu. 2. Nikolay’ın taç giyme töreninde, dağıtılacak ekmekleri alabilmek için yaşanan izdihamda 1300’den fazla insan hayatını kaybetmişti. Yine 1905’te kötü çalışma koşulları ve düşük ücretler için 100 binden fazla işçi ve aileleri Çar’ın sarayına dilekçe vermek için yürüyüş yaptıkları sırada imparatorluk muhafızları bu kalabalığın üzerine ateş açtı ve yüzlerce insanın ölümüne sebep oldu.

O zamanın Rusya’sında halk her ne kadar bir şeyleri değiştirmek için meydanlara çıksa da Ekim Devrimine giden yolda asıl belirleyici olan, Rusya’da işçi sınıfına öncülük edebilecek bir devrimci partinin yani Bolşevik Partinin olmasıydı. Çünkü işçi sınıfı ancak öncüsüyle birlikte harekete geçtiği zaman kendi çıkarı için değişim yaratabilirdi.

Elif Çağlı “Proletaryanın kapitalist sömürü düzenine son verecek tarihsel eylemini başarıyla yerine getirebilmesi için, öncü nitelikte bir devrimci sınıf partisine sahip olması mutlak bir gerekliliktir. Partinin görevi, mücadelede öncü bir rol oynamak, sınıfı devrimci bilinçle donatıp örgütlemek ve onun mücadeleciliğini geliştirerek pekiştirmektir” diyor (Devrimci Mücadeleye Adanan Yaşamlar, 28 Haziran 2016, marksist.net).

Lenin ve Bolşevik Partinin yaptığı şey de tam olarak buydu. Parti, yıllar boyunca sınıfın içerisinde örgütlenme faaliyetlerini sürdürüp, işçi sınıfına yürüdüğü yolda rehberlik etti. Özellikle de takınılan tutum, izlediği taktik ve politikalarla fırtınalı günlerde bile dimdik ayakta kalarak mücadelesini sürdürdü.

Daha yeni yeni yürümeye başlayan bir bebeği düşünelim. Emeklemekten yürüme aşamasına geçinceye kadar onlarca kez düşmesine rağmen yine de bir şekilde ayağa kalkmayı başarır. Bir kez düşmesi onun yürümeye olan inancını kırmaz, kıramaz. Yürümek onun için bir zorunluluktur. Bir bakıma hayatın kendi akışı da böyledir. Ekim Devrimine giden yolda onlarca yenilgi yaşanması, Lenin ve Bolşevik Partiyi umutsuzluğa düşürememiş, varılacak yere giderken deneyim biriktirmişti.

“Tarihin büyük savaşları ve devrimin büyük görevleri ancak ileri sınıflar tekrar tekrar saldırıya geçtikleri ve yenilgi deneyimiyle akıllanmış olarak zaferi kazandıkları için yapılabilmiş ve çözülebilmiştir. Yenilen ordular iyi öğrenir” ifadesiyle Lenin, tek bir yenilginin onları yıldıramayacağını Ekim Devriminin çok öncesinde söylemişti.

Bugün dünya meydanları değişim isteyen, yoksulluğa, geleceksizliğe karşı mücadele edenlerle dolu. Dünden bugüne sınıfımız sayıca arttı, işçilerin kaderleri birbirilerine daha sıkı düğümlerle bağlandı. Bugün bir kurtuluş olacaksa hep birlikte olacaktır. Yürüdüğümüz yolda karşılaşacağımız zorluklar bizleri hiçbir zaman yıldıramayacaktır.

Aradan 109 yıl geçmesine rağmen hâlâ Ekim Devrimini anmamız onun artık tarihin tozlu sayfaları arasında kalan ve nostaljik bir hikâye olduğu anlamına gelmez. Tam aksine işçi sınıfının geçmişte elde ettiği deneyimleri bugüne ışık tutmaktadır. Devrim fikri güncelliğini korumaktadır. Bugün isyan eden kitleler için asıl kurtuluş, kendi eserleri olacak bu amaç etrafında buluşup mücadele etmektir. Nasıl ki kutup yıldızı ıssız denizlerde yolunu kaybetmiş gemilere bir an bile sönmeden rehberlik ediyorsa Ekim Devrimi de aynı kararlılıkla bugünün işçi sınıfına yol göstermeye devam ediyor!