Güneşe uzanan elleriyle kara gözlü çocuklar 
Kocaman umutları için
Ellerinde kızıl bayraklarıyla
Dövüşe gidiyorlar

Bu kavga tarihin son raundu
Yani özgürlüğe gidiyor 
Yürekli çocuklar.
Kara gözlerinde ışık 
O güzel anın sevinci 
Parıldayan gözlerinde

Zor zamanların zor çocukları
Aşkı, hüznü ve sevinciyle
Umutlarına yürüyor.

Kavga büyük ve meşakkatli
Kavga dişe diş, cana can
Ama kömür gözlü çocuklar 
Yüzyıllardır kavga veriyor 
Bu karanlık çağa dair
Ve biliyorlar onlar 
Kavgada olurlarsa kurtulacağını dünyanın

Dün Ahmet’ti, Johs’tu, Hans’tı
Bugün de başka çocuklar 
Bu onurlu kavgada yerini alıyor.

Onlar ki var eden yaşamın tüm güzelliklerini
Ve işte onlar yaşamı yaşanır kılmak için 
Güneşe yürüyorlar.
Ellerinde kızıl güneşleriyle 
Marksizmin o bitmek bilmez ateşiyle 
Yürüyorlar uzun ve meşakkatli yolda
Onurlu ve mücadeleci ruhlarıyla

Ve zafer bir gün proletaryanın olacak 
İşte o zaman güneşe gömdüğümüz 
Tüm kızıl çiçekler
Yeniden filizlenip
Hep bir ağızdan Enternasyonal’i söyleyecek.


                                           Gebze’den bir MT okuru